Is de academische wereld het zat?

Er waren de afgelopen weken opvallend veel gevallen waarin vanuit de wetenschappelijke wereld onvoorwaardelijk stelling werd genomen voor de klimaatwetenschap, of voor wetenschappers die het mikpunt waren van de anti-campagne.

De Amerikaanse en Britse Academies van Wetenschappen gaven samen een publicatie uit waarin ze, zoals ze in hun nieuwsbericht zeggen, uitleg geven over het heldere bewijs dat mensen verantwoordelijk zijn voor verandering van het klimaat. De opzet van de uitgave, 20 vragen met antwoorden aangevuld met een beschrijving van de wetenschappelijke basis, maakt volstrekt duidelijk dat de bekende, steeds weer terugkerende argumenten van zelfverklaarde sceptici allang achterhaald zijn door de inzichten van de serieuze wetenschap, voor zover ze al ooit iets met serieuze wetenschap te maken hebben gehad. De twee vooraanstaande academies geven hiermee een duidelijk signaal af, zeker in de Angelsaksische wereld, waar de anti-klimaatwetenschap meer voet aan de grond heeft dan hier, bijvoorbeeld door de steun die men krijgt van de invloedrijke Murdoch-media.

Niet lang daarna kwam de American Association for the Advancement of Science – ze noemen zichzelf ietwat pompeus “the world’s largest non-government general science membership organization” en zijn uitgever van Science – met “What We Know: een rapport dat wordt vergezeld door een uitgebreide website. De AAAS benoemt het grote verschil dat er is tussen de wetenschappelijke kennis en de publieke perceptie, en spreekt in het nieuwsbericht over dit initiatief over uitzonderlijk sterk bewijs dat het klimaat verandert. Men maakt geen geheim van de boodschap die men uit wil dragen. Die bestaat uit drie punten:

  • De klimaatwetenschap is het er over eens: het klimaat verandert hier en nu.
  • We nemen het risico het klimaat in de richting te sturen van plotselinge, onvoorspelbare en mogelijk onomkeerbare veranderingen, met mogelijk zeer schadelijke gevolgen.
  • Hoe eerder we ingrijpen, hoe lager het risico en de kosten. En we kunnen veel doen.

Er is nog wel wat meer te zeggen over het AAAS rapport; een blogpost daarover zit in de planning.

Verder was er de haatcampagne tegen Lawrence Torcello, assistent professor filosofie aan het Rochester Institute of Technology in de staat New York. Torcello had het gewaagd om zich in een artikel op The Conversation af te vragen of het organiseren en financieren van een desinformatiecampagne over het klimaat als een misdrijf kan worden beschouwd. Dat was tegen het zere been van de zelfverklaarde sceptici, die bij gebrek aan tegenargumenten een vertrouwde methode gebruikten: het verdraaien van het verhaal van Torcello om de aldus gefabriceerde stropoppen aan te vallen. Waar Torcello het overduidelijk alleen over doelbewust gecreëerde desinformatiecampagnes tegen wetenschappelijke kennis over een reëel risico had, wekte men de indruk dat hij alle hem onwelgevallige meningen of wetenschap zou willen verbieden. Het gevolg laat zich raden: Torcello kreeg een enorme stroom haatmails te verwerken. De president van de universiteit publiceerde een verklaring, als steunbetuiging aan Torcello. Wat daar vooral in opvalt is dat expliciet genoemd wordt dat de aanvallen op Torcello een patroon volgen dat overeenkomt met wat andere wetenschappers die zich met klimaat bezighouden is overkomen. Ook van anderen binnen en buiten zijn universiteit ontving Torcello steunbetuigingen.

Stephan Lewandowsky is al langer het mikpunt van haat en intimidatie, omdat hij in zijn onderzoek de vinger weet te leggen op het complotdenken en kromredeneren van zelfverklaarde sceptici. De intimidatie ging zover dat het online wetenschappelijk tijdschrift Frontiers onlangs besloot een publicatie van Lewandowsky en twee coauteurs in te trekken. Terwijl datzelfde tijdschrift nu juist na onderzoek tot de conclusie was gekomen dat er helemaal niets mis wat met dat artikel. Men zwichtte voor de dreiging van juridische stappen. De University of Western Australia deed dat niet. Zij lieten Lewandowsky opgewekt weten niet bang te zijn voor een eventuele juridische strijd, plaatsten het artikel op hun website en stelden ook nog extra bandbreedte beschikbaar toen dat nodig bleek. Maar daar bleef het niet bij: men besloot om Stephen McIntyre een flinke tik op zijn neus te geven. McIntyre staat bekend om iets dat “wetenschappelijk stalken” genoemd zou kunnen worden. Als hij een artikel vindt waarvan de conclusie hem niet aanstaat, dan begint hij nog wel eens met wat kritische vragen, maar die gaan al snel over in insinuaties en verdachtmakingen aan het adres van de betrokken wetenschappers. Als de resultaten van wetenschappelijk onderzoek McIntyre niet aanstaan, dan moet er in zijn ogen namelijk iets niet deugen aan zo’n onderzoek. En dus neemt McIntyre nooit genoegen met antwoorden op vragen, of geleverde aanvullende informatie, als die zijn vooraf bepaalde mening niet bevestigen. De hoogste baas van de University of Western Austalia – die om ondoorgrondelijke redenen Vice-Chancellor wordt genoemd – heeft McIntyre laten weten dat hij het maar lekker zelf uit moet zoeken, omdat – zo lees ik tussen de regels – het duidelijk is dat het hem niet om de wetenschap te doen is, maar enkel en alleen om het aanvallen en beschadigen van wetenschappers die zich met klimaatverandering bezighouden.

Zou het toeval zijn, of mijn perceptie, of is de wetenschappelijke wereld tegenwoordig bereid net een stapje verder te gaan dan tot voor kort gebruikelijk was bij het verdedigen van de klimaatwetenschap? Wat extra steun zou zeker welkom zijn, want het is onvermijdelijk dat de frustraties de komende jaren alleen maar op zullen lopen in het achterhoedegevecht dat de activisten tegen de klimaatwetenschap voeren. Frustraties die ongetwijfeld deels afgereageerd zullen worden op de wetenschap. Bovendien: wie ook als de argumenten op zijn wenst vast te houden aan zijn mening, heeft niets anders meer dan persoonlijke aanvallen en complottheorieën.

Het lijkt er op dat sommige klimaatsceptici zelf ondertussen inzien dat ze een achterhoedegevecht voeren. Roy Spencer, bijvoorbeeld. Dat was een van de weinige sceptici met nog een zekere wetenschappelijke geloofwaardigheid, maar uit zijn blog blijkt dat hij geen enkele moeite meer doet om die in stand te houden. Zelfs de zorgvuldig geconstrueerde grafiekjes ontbreken al een tijd. Wat resteert: smakeloze (“Did global warming take down Flight 370?”) en kinderachtige (“Global Warming is Destroying April Fools Day”) pogingen tot humor, demonstraties van onbegrip (“Hey, IPCC, quit misusing the term “risk””), en vooral heel veel verontwaardiging; zo veel verontwaardiging dat de op de loer liggende Godwin blijkbaar niet meer te omzeilen was. De frustratie druipt er vanaf.

Frustratie die alleen maar toe zal nemen als de ontwikkeling van een El Niño, zoals die nu plaatsvindt, zich doorzet. Sommige mensen die er verstand van hebben, Robert Scribbler bijvoorbeeld, zien parallellen met de super-Niño van 1998. En het valt niet te ontkennen dat het huidige temperatuurprofiel van de equatoriale Stille Oceaan opvallend overeenkomt met dat van de prenatale fase van Super-Niño in april 1997, zoals de afbeelding hieronder laat zien.

el-nino

Temperatuurprofiel van de equatoriale Stille Oceaan in april 1997 (de vroege ontstaansfase van de 1998 Super-Niño) en nu. Bron: Nature

Een Niño van enige betekenis leidt nagenoeg onvermijdelijk (tenzij er tegelijkertijd een grote vulkaanuitbarsting is) tot nieuwe temperatuurrecords, ook in de satellietmetingen, en dus tot het einde van het verhaal dat de opwarming is gestopt. Zelfs de grootste opportunist onder de klimaatsceptici zal wel ergens aanvoelen dat het heel erg armoedig zou zijn om 2015 dan maar gewoon te uit te roepen tot nieuw beginpunt van het einde van de opwarming… Waar de ontwikkeling van deze El Niño in het opwarmende klimaat voor wetenschappers een bijzonder interessant verschijnsel is, zou het voor miljoenen mensen een groot probleem kunnen worden: El Niño’s gaan in verschillende delen van de wereld gepaard met zeer extreem weer en dus met grote economische schade en gevaar voor mensenlevens. Dit extreme weer in combinatie met nieuwe warmterecords op wereldschaal zou wel eens tot gevolg kunnen hebben dat de publieke opinie zich tegen klimaatsceptici keert. Al is er op dit moment nog veel onzeker: hoe de ontwikkeling van deze El Niño de komende maanden verder zal verlopen hangt onder meer af van verschillende min of meer toevallige omstandigheden. Het zou voor het komende jaar tot anderhalf jaar allemaal dus nog mee kunnen vallen.

Maar ook zonder een nieuwe Niño zal al de energie die de afgelopen eeuw in het klimaatsysteem is opgehoopt, zich de komende tijd doen gelden. Zoals dat afgelopen jaar ook het geval was, zo blijkt uit het “klimaatjaaroverzicht” van de WMO. Onderstaande afbeelding geeft de meest opvallende extreme weersverschijnselen van 2013; de interactieve kaart op de site van de WMO bevat nog veel meer informatie. Die kaart laat bijvoorbeeld zien dat er ook in 2013 veel meer extreme warmte dan extreme kou was in de wereld. Al was 2013 dan een heel gemiddeld warm jaar, naar 21e eeuwse begrippen (naar 20e eeuwse begrippen zou het extreem warm zijn).

WMO_2013_1400px

Overzicht van opvallende extreme weersverschijnselen in 2013. Bron: WMO, Annual Statement on the Status of the Climate 2013.

Australië was een van de plekken die het zwaar te verduren had, met een extreem warme zomer. Aan de hand van temperatuurgegevens van Australië laat het WMO zien hoe de kans op uitzonderlijke hitte toe kan nemen, als de waarschijnlijkheidsverdeling verschuift door opwarming.

temp_aus

Waarschijnlijkheidsverdeling van de temperatuur in Australië, met en zonder antropogene invloed. Bron: WMO, Annual Statement on the Status of the Climate 2013.

Hoewel het niet mogelijk is om de exacte invloed van klimaatverandering op al dat extreme weer vast te stellen – en sommigen dus onterecht afwezigheid van bewijs zullen blijven verdraaien tot bewijs van afwezigheid – wordt het steeds moeilijker vol te houden dat die invloed onbestaande is. En dat terwijl we nog niet eens op 1 °C opwarming zitten, minder dan de helft van wat tegenwoordig door de internationale gemeenschap aanvaardbaar (en onvermijdelijk) wordt geacht. Het kan niet anders of dit besef dringt steeds meer door bij het grote publiek.

Hoewel de wetenschappelijke strijd over klimaatverandering gestreden is, zal de klimaatwetenschap nog de nodige tijd last hebben van tegenstanders die daar niet van op de hoogte zijn. Steun vanuit de hele wetenschappelijke wereld (misschien wel middels een donatie aan het Climate Science Legal Defense Fund; ze kunnen het gebruiken) blijft dus meer dan welkom. Ook in het belang van de wetenschap en wetenschappers zelf: je weet immers maar nooit welke discipline vandaag of morgen een ontdekking doet die bepaalde groepen in de maatschappij niet aanstaat. En vooral: in het belang van de samenleving als geheel.

43 Reacties op “Is de academische wereld het zat?

  1. Hans, ik ga even contrarian wezen. Waar haal je vandaan dat Robert Scribbler weet waar hij het over heeft?

  2. Hans Custers

    Marco,

    Uit het blog van Robert Scribbler maak ik op dat hij zich in elk geval goed heeft geïnformeerd over dit onderwerp. In dat opzicht weet hij dus wel waar hij het over heeft. (Of zou ik teveel onder de indruk zijn van die animated gif van de kelvingolf die met een hele hoop warmte erin onderweg is naar het oosten?)

    Maar als je wil zeggen dat hij wel erg stellig is met zijn voorspelling, dan ben ik het wel met je eens. Ik heb ook geprobeerd aan te geven dat het allemaal nog niet zo zeker is waar het met de Niño die nu ontstaat heen gaat.

  3. Hoi Marco,

    Of die Robert Scribbler er verstand van heeft, geen idee. Ik heb namelijk nog nooit van de man gehoord.🙂 Maar Scribbler is zeker niet de enige die een nieuwe El Niño in het verschiet ziet (in 2014 of 2015):

    http://mashable.com/2014/03/19/intense-el-nino-maybe/
    http://www.wunderground.com/blog/JeffMasters/an-el-nio-coming-in-2014

    Over de geldigheid van voorspellingen van de hevigheid van die El Niño heb ik zo mijn twijfels. Wél een feit is dat zich in de westelijke Pacific inmiddels een enorme hoeveelheid warmte direct onder het oceaanoppervlak heeft opgehoopt: de lokale zeespiegelstijging is daar ruim 3 x zo groot als wereldgemiddeld – de batterij is aardig opgeladen.

  4. Toch in de Volkskrant vandaag weer een (false)balance bericht waarin Crok en Lewis weer tegenover de rest van de wetenschap gezet worden (waaronder onze gastheer) en het aan de lezer overgelaten wordt om te bepalen wie van de twee de sterkste argumenten heeft.Voor een politiek onderwerp is het een prima aanpak maar een serieuze journalist en krant moet toch beter kunnen doen bij wetenschappelijke onderwerpen?

    Waar blijft de journalist die zijn lezer aan de hand neemt om hem door het labirint van meningen te leiden naar het argument met de meeste wetenschappelijke autoriteit?

  5. Hans, Bob, het stoort me gewoon een beetje dat iemand als Robert Scribbler wordt gezien als iemand die weet waar hij het over heeft. Hij zal zich best in wat zaken hebben verdiept, maar er is geen enkele reden, m.i., om hem zoveel geloofwaardigheid te geven. Ook een stilstaande klok…etc etc.

    Lees maar eens zijn artikelen over methaan. Dan zie je hoe fringe hij kan zijn, bv hier:
    http://robertscribbler.wordpress.com/tag/clathrate-gun/

  6. Hans Custers

    Marco,

    Het is niet bepaald genuanceerd wat Scribbler schrijft, maar klinkklare onzin is het volgens mij ook weer niet. Misschien moeten we deze discussie een paar dagen in de koelkast zetten: hij past waarschijnlijk heel goed bij het vervolgstuk over het AAAS rapport dat ik aankondigde. En de clou van dat stuk wil ik natuurlijk nog niet weggeven…

  7. Hi Marco,

    Zoals gezegd had ik nog nooit van Scribbler gehoord. Nogal zorgwekkend is wel zijn voorliefde voor het woord ‘Monster’:

    Monster Kelvin Wave Continues to Emerge ..
    The Monsters of Growth Shock Rise: ..
    Arctic Methane Monster Releases Troubling Outbursts ..
    Footprint of the Vast Volcanic Monster ..
    The Arctic Methane Monster Stirs: NASA’s CARVE ..

    Oké, de laatste drie betreffen een-en-hetzelfde monster. Zijn stukje over de ‘clathrate gun’ lijkt het methaan in de ondergelopen permafrost in de Oost-Siberische Zee te verwarren met de methaanhydraten op de bodem van de diepe oceaan. Toch zie ik bij hem wel twee publicaties genoemd die ik nog niet elders gezien heb:

    http://www.sciencedaily.com/releases/2013/09/130925102833.htm
    http://www.sci-news.com/othersciences/geophysics/article00985.html

    Inderdaad is er een beter overzicht, hier:

    http://www.realclimate.org/index.php/archives/2013/11/arctic-and-american-methane-in-context/

  8. Hans Custers

    Ondertussen is er een hoogst merkwaardige ontwikkeling rond het teruggetrokken artikel van Lewandowsky et al. Frontiers heeft een tweede verklaring uitgebracht, die hun eerste verklaring op punten tegenspreekt. Maar ze nemen die eerste verklaring niet terug.

    Bovendien zeggen ze dat ze geen dreigementen hebben ontvangen, terwijl uit vrijgegeven correspondentie (pdf) blijkt dat er wel degelijk impliciet en expliciet gedreigd is met juridische stappen.

    De sceptici schijnen blij te zijn met die nieuwe verklaring, ondanks het feit dat Frontiers hen blijkbaar als geesteszieken beschouwt: “Specifically, the article categorizes the behaviour of identifiable individuals within the context of psychopathological characteristics.” Zo ver gaan de auteurs van het artikel niet, meen ik.

    Het gedoe ging allemaal om het feit dat Lewandowsky et al. teksten gebruikten die mensen zelf, willens en wetens, op publiek toegankelijke websites hadden geplaatst. Ik kan maar één reden bedenken waarom je zulke teksten niet over zou mogen nemen in een (wetenschappelijke) publicatie: het vermoeden dat je deze mensen tegen zichzelf in bescherming moet nemen, omdat ze zelf niet meer weten wat ze doen. Zou dat het standpunt van Frontiers zijn?

  9. G.J. Smeets

    Ontspan,
    helemaal mee eens.
    In dat licht bezien heb ik veel moeite met de klimaatblog van NRC: veel verslaggeving, weinig duiding, en geen enkel kwaliteitsfilter op inkomende reacties. Met als gevolg dat elk draadje door nonsense is bezet.

  10. Hans, die ‘incidenten’ die jij noemt hebben geen betrekking op ‘de mainstream klimaatwetenschap’. Het is vooral een loopgravenstrijd tussen twee kampen ter weerszijde ervan. Een strijd tussen alarmisten die de nadruk leggen op de ‘tail risks’ van klimaatverandering en sceptici die van mening zijn dat het allemaal wel meevalt. Een criticus van IPCC wordt weggezet als ‘denier’ (negatieve connotatie) en slaat terug met ‘warmist nazi of fascist’ (walgelijk). Lewandowsky – geen klimaatwetenschapper – wil het vuurtje opstoken en prompt gaan van de andere kant alle registers open. Net zoals Robert Brulle – eveneens geen klimaatwetenschapper – die trachtte aan te tonen dat er een samenzwerende ‘ontkenningsindustrie’ bestaat.

    Hans, ik stoor mij regelmatig aan uitlatingen en framing van beide kampen. Enkele opmerkingen n.a.v. jouw stukje:

    De AAAS-statement is nadrukkelijk een alarmistische brochure. Ik had hem al eerder gelezen, ontdekte alras twee grote miskleunen, en besloot de statement in z’n geheel niet serieus te nemen. Ik wacht jouw aangekondigde bijdrage af, en zal dan reageren.

    WMO-overzicht. Hans, dat gaat over extreem weer. Of beweer je dat je al die events op kunt hangen aan klimaatverandering?

    Ik zie dat je de meest recente statement van Frontier etc inmiddels gevonden hebt. Geeft een totaal ander beeld dan hetgeen jij eerder schetste.

    Tenslotte dit. Ik heb eerder al eens mijn bezwaren geuit tegen de morbide framing van SkS met de Hiroshima-bom. Kerry Emmanuel heeft nu weer een nieuwe bedacht: een 8-jarig meisje met pop. Zie http://bit.ly/1lyMlMX Volstrekt misplaatst (en schiet bovendien inhoudelijk aan het doel voorbij).

  11. Hans Custers

    Bert,

    Mijn aangekondigde vervolg gaat over het stuk van Emanuel. Het is me volstrekt duidelijk dat jij de strekking van dat stuk niet snapt. Ik zal mijn best doen om het dan nog eens rustig uit te leggen. Dan begrijp je misschien ook waarom je de plan helemaal misslaat met je opmerking over de “strijd tussen alarmisten die de nadruk leggen op de ‘tail risks’ van klimaatverandering en sceptici die van mening zijn dat het allemaal wel meevalt“.

  12. Hans Custers

    Iets te snel op “Reactie plaatsen” geklikt.

    Bij deze de rest van de geplande reactie:

    WMO-overzicht. Hans, dat gaat over extreem weer. Of beweer je dat je al die events op kunt hangen aan klimaatverandering?

    Ik schrijf hierboven: “Hoewel het niet mogelijk is om de exacte invloed van klimaatverandering op al dat extreme weer vast te stellen – en sommigen dus onterecht afwezigheid van bewijs zullen blijven verdraaien tot bewijs van afwezigheid – wordt het steeds moeilijker vol te houden dat die invloed onbestaande is“. Wat is daar onduidelijk aan?

    Net zoals Robert Brulle – eveneens geen klimaatwetenschapper – die trachtte aan te tonen dat er een samenzwerende ‘ontkenningsindustrie’ bestaat.

    Het is algemeen bekend dat bepaalde belanghebbenden betalen voor aanvallen op en verdachtmakingen van de klimaatwetenschap. Dat hoefde Brulle niet te doen en heeft hij niet gedaan; hij heeft wel het achterliggende complexe netwerk van organisaties blootgelegd.

    De laatste reactie van Frontiers schets niet zozeer een ander beeld, als dat hij laat zien dat ze daar het spoor enigszins bijster zijn geraakt. Ze hebben nu twee verklaringen die elkaar tegenspreken en blijkbaar moet iedereen zelf maar uitmaken welke van de twee hun echte standpunt weergeeft.

  13. Beste Bert Amesz,

    Het heeft wel degelijk betrekking op ‘de mainstream klimaatwetenschap’:

    The Royal Society — Climate Change: Evidence & Causes
    National Academy of Sciences — Climate Change
    American A. for the Advancement of Science — Climate Change Risks

    Méér mainstream dan deze drie bestaat er niet (om de American Geophysical Union en nog tientallen andere academies en weten-schappelijke beroepsverenigingen niet eens te noemen). Zoals de AAAS in zijn zojuist uitgebrachte persbericht zegt:

    • Climate scientists agree: climate change is happening here and now.
    • We are at risk of pushing our climate system toward abrupt, unpredictable, and potentially irreversible changes with highly damaging impacts.
    • The sooner we act, the lower the risk and cost. And there is much we can do.

    En zie natuurlijk ook de nieuwe website What We Know van de AAAS.

    Een psycholoog als Stephan Lewandowsky onderzoekt waarom en waardoor ‘climate science deniers’ bij duizenden tegelijk deze conclusies door The Royal Society, NAS, AAS etc. trachten te ontkennen — met behulp van curieuze samenzweringstheorieën. En Lewandowsky laat zien dat er een correlatie bestaat tussen ‘klimaatscepsis’ en het geloof in allerlei andere samenzweringstheorieën.

    Dat is mainstream wetenschappelijk onderzoek, gewoon binnen de context van precies de mainstream bevindingen van The Royal Society en anderen.

    Vervolgens wordt Lewandowsky aangevallen. Zijn tweede publicatie over dat onderwerp wordt na ca. een jaar teruggetrokken maar NIET omdat het wetenschappelijk of zelfs ethisch niet in orde zou zijn. Welnee, ‘Frontiers’ zegt zelf expliciet dat het om ‘legal’ redenen gebeurt – en Frontiers noemt ‘threats’. Vervolgens komt de universiteit van Lewandowsky op voor zijn academische vrijheid: deze publicatie wordt door de universiteit alsnog gratis en voor iedereen toegankelijk gehost.

    Nu zit ‘Frontiers’ klem: wat vinden hun andere auteurs eigenlijk van een dergelijk zwichten voor juridische dreigementen, terwijl de publicatie wetenschappelijk in orde is? Worden straks ook andere publicaties op die wijze onderdrukt en teruggetrokken? Dáárom komt Frontiers nu met een tweede verhaal: zij proberen hun reputatie te redden, want potentiële auteurs zullen nu niet meer zo snel bij hen aankloppen.

  14. Overigens staat er op de interessante website van prof. Lewandowsky precies uitgelegd hoe dat allemaal gegaan is:

    Recursive Fury goes recurrent

    en vervolgens: More Bandwidth for ‘Recursive Fury’.

    Ik ben nu door een aantal van de media-reacties aan het lezen. Die zijn niet mals, vooral omdat Frontiers zélf toegegeven heeft dat het terugtrekken niet om wetenschappelijke redenen is maar vanwege de ‘threat of litigation’. Wat dat betreft doet de University of Western Australia het beter, die heeft McIntyre een koekje van eigen deeg gegeven:

    Dear Mr McIntyre,

    I refer to your series of emails to University officers including Professor Maybery and myself (which you have copied to other recipients including the Australian Research Council) in which you request access to Professor Lewandowsky’s data.

    I am aware that you have made inflammatory statements on your weblog “Climate Audit” under the heading “Lewandowsky Ghost-wrote Conclusions of UWA Ethics Investigation into “Hoax”” including attacks on the character and professionalism of University staff. It is apparent that your antagonism towards Professor Lewandowsky’s research is so unbalanced that there is no useful purpose to be served in corresponding with you further. I regard your continued correspondence to be vexatious and there will be no further response to your requests for data.

    Yours faithfully,
    Professor Paul Johnson,
    Vice-Chancellor

  15. Wat je ook vermoed over McIntyre en de achterliggende reden voor zijn kritiek: het achterhouden van data is nooit wetenschappelijk te verantwoorden, en wekt per definitie de schijn dat je wat te verbergen hebt.
    Vreemd dat jullie dat lijken te verdedigen door deze brief toe te juichen.

  16. Beste Theo Wolters,

    Het jammeren om “access to Professor Lewandowsky’s data” is een oude tactiek van McIntyre: geef ‘m één vinger en het volgende is dat hij alle privé-emails van Lewandowsky gaat opeisen — en ook alle niet-geanonimiseerde gegevens van de deelnemers aan de enquête. En vervolgens de schoolrapporten van hun kinderen.

    Precies die tactiek heeft McIntyre geprobeerd toe te passen op de CRU. Met de data van de Hadley Climate Research Unit bleek uiteindelijk helemaal niets mis te zijn – na controle bleek de CRU de opwarming zelfs een fractie onderschat te hebben:

    https://metofficenews.wordpress.com/tag/hadcrut3/

    De UWA heeft groot gelijk dat zij dat aloude spelletje niet meespeelt, en des te meer omdat:

    I am aware that you have made inflammatory statements on your weblog “Climate Audit” under the heading “Lewandowsky Ghost-wrote Conclusions of UWA Ethics Investigation into “Hoax”” including attacks on the character and professionalism of University staff. It is apparent that your antagonism towards Professor Lewandowsky’s research is so unbalanced that there is no useful purpose to be served in corresponding with you further.

  17. Hans Custers

    @ Theo Wolters,

    Ik dacht dat wetenschap vooral reproduceerbaar moet zijn, En het staat McIntyre vrij om het onderzoek van Lewandowsky over te doen. In de praktijk is het vrijwel nooit mogelijk om alle details van een onderzoek tot achter de komma te controleren.

    Als ik het goed heb was een van de problemen met McIntyre dat hij om privacy-gevoelige informatie (zoals IP-adressen) vroeg, die men hem niet wilde geven. Wat dan weer tot de wonderlijke situatie leidt dat de pseudosceptici aan de ene kant jammeren dat hun privacy wordt geschonden omdat Lewandowsky informatie openbaar maakt die al openbaar is, en aan de andere kant jammeren omdat hij echt privacy-gevoelige informatie niet zomaar opstuurt aan iedereen die er om vraagt. Het is ook nooit goed….

  18. Theo, zoals al aangegeven gaat het bij McIntyre vaak om meer, en meer, en meer, en meer, en meer…met geen enkele wil om daar dan iets mee te doen

    Het gaat hem niet om het checken van de data, het gaat hem duidelijk om het vinden van een fout, of anders iets dat als een fout kan worden gezien. Nu haalt Bob HADCRUT erbij, maar naar mijn mening is Briffa’s ervaring een veel beter voorbeeld:
    http://www.informationtribunal.gov.uk/DBFiles/Decision/i1014/20130517%20Decision%20EA20120156.pdf
    De aanklacht van McIntyre werd zwaarder en zwaarder, alleen maar omdat hij geen data kon krijgen die nog deel van verder onderzoek was.

    Of zie Ben Santer, die data moet aanleveren die vrij verkrijgbaar is, en dan ook nog eens de intermediaire berekeningen, hoewel anderen geen enkele moeite hadden om die te reproduceren:
    http://www.realclimate.org/index.php/archives/2010/02/close-encounters-of-the-absurd-kind/
    En dan ook nog eens alle e-mails, graag!

    De data om Lewandowsky’s enquete te checken is verkrijgbaar, wat McIntyre wil is veel, veel meer, graag ook e-mails. En laat het nou onmogelijk zijn om e-mails van McIntyre te krijgen over al zijn interacties met anderen…

  19. Theo,
    Peer pressure moet iets bewerkstelligen, bevorderen. Het moet het doel dienen. En moet verdraagbaar zijn in de communicatie.
    Volgens mij gaat McIntyre er te wild in, bezigt hij de verkeerde toon en overspeelt zijn hand. En dat keer op keer, voorspelbaar.
    Past dat bij het principe wat jij verdedigt?

  20. Bob Brand schreef op | april 5, 2014 om 21:19 | :

    Een psycholoog als Stephan Lewandowsky onderzoekt waarom en waardoor ‘climate science deniers’ bij duizenden tegelijk deze conclusies door The Royal Society, NAS, AAS etc. trachten te ontkennen — met behulp van curieuze samenzweringstheorieën. En Lewandowsky laat zien dat er een correlatie bestaat tussen ‘klimaatscepsis’ en het geloof in allerlei andere samenzweringstheorieën.

    The Royal Society, NAS, AAS, etc. doen lokaal hetzelfde als het IPCC (of onderschrijven de IPCC-WG1 bevindingen).
    Ik zie daar de meerwaarde niet van in.

    Net zo min heeft Lewandowsky iets toe te voegen, al was het maar omdat het begrip “correlation” in de sociale wetenschappen nogal vlot vervangen wordt door “cause”.

    Een onderzoek naar de relatie tussen klimaatwetenschappers en milieu-NGO’s zou best eens tot de conclusie kunnen leiden dat die bestaat in sociaal-psychologische zin.
    Zou dat dan het waardeoordeel over de wetenschapsbeoefening van betrokkenen veranderen?

  21. Beste Boels,

    Nee, The Royal Society en de National Academy of Sciences voeren altijd geheel onafhankelijke reviews uit van de huidige stand van de wetenschap. In dit geval door een team van de 18 meest eminente klimaatonderzoekers ter wereld onder toezicht van de Royal Society Council en de NAS Council zelf:

    Eric Wolff FRS (UK lead), University of Cambridge
    Inez Fung (NAS, US lead), University of California, Berkeley
    Brian Hoskins FRS, Imperial College London and University of Reading
    John Mitchell FRS, UK Met Office
    Tim Palmer FRS, University of Oxford
    Benjamin Santer (NAS), Lawrence Livermore National Laboratory
    John Shepherd FRS, University of Southampton
    Keith Shine FRS, University of Reading
    Susan Solomon (NAS), Massachusetts Institute of Technology
    Kevin Trenberth, National Center for Atmospheric Research
    John Walsh, University of Alaska, Fairbanks
    Don Wuebbles, University of Illinois

    This document was reviewed in draft form by individuals chosen for their diverse perspectives and technical expertise, in accordance with procedures approved by the Royal Society and the National Academy of Sciences. The reviewers provided comments and suggestions, but were not asked to endorse the views of the writing team, nor did they see the final draft before its release. We wish to thank the following individuals for their review of this report:

    Richard Alley (NAS), Department of Geosciences, Pennsylvania State University
    Alec Broers FRS, Diamond Light Source and Bio Nano Consulting (Former President of the Royal Academy of Engineering )
    Harry Elderfield FRS, Department of Earth Sciences, University of Cambridge
    Joanna Haigh FRS, Imperial College London
    Isaac Held (NAS), NOAA Geophysical Fluid Dynamics Laboratory
    John Kutzbach (NAS), Center for Climatic Research, University of Wisconsin

    Oversight of the review process was provided by representatives of the Royal Society Council (John Pethica FRS) and the NAS Council (Jeremiah Ostriker, NAS).

  22. heijdensejan

    Boels,

    Ik zeg doe een oderzoek en probeer het te publiceren. Het klagen dat er een verband bestaat en vervolgens een goed rapport laten intrekken is natuurlijk geen stijl. Is het waardeloos dan verdwijnt het vanzelf in de tijd.

    U ziet geen meerwaarde in de rapporten van de Royal Socienty, NAS, AAS etc? Omdat het IPCC hetzelfde doet?

    Ik zie geen nut in het bijhouden van een blog als climutgeet.nl, WUWT doet echt precies hetzelfde.

  23. @heijdensejan:
    Veronderstel dat de instituten (zoals The Royal Society) een andere insteek en andere expertises hebben dan de samenstellers van IPCC-WG1.
    Dan zou het meerwaarde kunnen hebben.

    Ik heb niet de neiging om de waarde/waardering/invloed van blogs te vergelijken met die van wetenschappelijke instituten.

  24. Beste Boels,

    The Royal Society en de National Academy of Sciences komen geheel onafhankelijk tot hun bevindingen, zie boven. Ga vooral verder lezen bij:

    Climate Change: Evidence & Causes

    Verder kan ik je de interessante video-presentatie en paneldiscussie aanraden van 7 maart: A discussion of Climate Change: Evidence & Causes.

  25. Hans Custers

    Boels,

    Hoe stel je je de “andere insteek en andere expertises” voor? Een beoordeling van de klimaatwetenschap door ornithologen, kunsthistorici, of anorganisch chemici? Ik denk dat je iets ontgaat: als je aan mensen met verstand van klimaatwetenschap vraagt om de balans op te maken over de klimaatwetenschap, dan krijg je de stand van de klimaatwetenschap.

    Of hadden ze de NIPCC-“deskundigen” om een analyse moeten vragen, zodat ze bij voorbaat zouden weten een rapport te krijgen dat uitpuilt van de verdraaiingen, drogredenen en al lang en breed weerlegde beweringen?

  26. @Hans Custers:
    Juist omdat klimaatwetenschappers middels het IPCC-WG1 al de wetenschappelijke standpunten hebben kenbaar gemaakt voegen de standpunten van klimaatwetenschappers middels andere organisaties er niets aan toe.
    Tenzij IPCC-WG1 onvolledig of deels onjuist was en dat lees ik er niet uit.

    Ik begrijp niet waarom je de NIPCC er bij haalt: ik ga er van uit dat klimaatwetenschappers de stand van die wetenschap juist weergeven zoals het bedrijven van integere wetenschap voorschrijft.

    Dat ik moeite heb met de voorspellingen/prognoses/scenario’s/extrapolaties/.. voor de toekomst (de toekomstige stand van de klimaatwetenschap) is heel wat anders.

  27. Hans Custers

    @ Boels,

    Ten eerste: prognoses en projecties worden gedaan op basis van de huidige stand van de wetenschap. Je bewering dat dat de toekomstige stand van de wetenschap is, is onzin. Ter vergelijking: op basis van de huidige stand van de natuurwetenschap kan ik voorspellen dat als ik morgen glas loslaat boven een tegelvoer, dat glas hoogstwaarschijnlijk in scherven eindigt.

    Ten tweede: niemand beweert dat de rapporten van de Amerikaanse en Britse Academie, of van de AAAS, bedoeld zijn om het IPCC aan te vullen of te corrigeren. In mijn blog maak ik nu net duidelijk dat men er geen geheim van maakt dat ze bedoeld zijn om tegenwicht te bieden aan de enorme hoeveelheid desinformatie die er over het klimaat en de klimaatwetenschap wordt verspreid. Daarom vindt men het nodig om nog eens te laten zien wat de wetenschap echt zegt.

  28. @Hans Custers:
    Je geeft precies aan waar (bij mij alleen?) de schoen wringt: de effecten die optreden bij de val en landing van een glazen voorwerp op een harde ondergrond zijn op elk willekeurig moment reproduceerbaar met staande wetenschap en bewezen technieken; voor de prognoses/projecties vanuit een momentane stand van de klimaatwetenschap zijn er mij geen bewezen technieken bekend.
    Dat is toch de reden waarom men gebruik maakt van statistische Bayes-methodieken?

  29. Hans Custers

    Boels,

    Het idee achter wetenschap is dat men op basis van waarnemingen en metingen uit de echte wereld inzicht krijgt in processen en systemen. Op basis van dat inzicht kan men vervolgens voorspellingen doen over toekomstige of fictieve situaties. Dat is voor het vallend glas op de tegelvloer niet anders dan voor het klimaat.

    En zoals altijd zijn er ook nog onzekerheden (soms overleeft een glas een val). Maar dat men niet alles weet, betekent niet dat men niets weet. Dat is de drogreden waar jij steeds weer op varieert en waar je hier niemand mee zal overtuigen. Er is heel veel kennis die er op wijst dat we een enorm risico nemen als we op de huidige voet doorgaan met onze broeikasgasemissies. Dat volgt uit de huidige stand van de klimaatwetenschap.

    Bayesiaanse statistiek is gewoon één van de methodes die er zijn om gegevens te analyseren. En dus wordt die methode door de wetenschap, ook de klimaatwetenschap, gebruikt. Dat heeft niets met het ontbreken van “bewezen technieken” te maken.

  30. @Hans Custers schreef:
    “Maar dat men niet alles weet, betekent niet dat men niets weet. Dat is de drogreden waar jij steeds weer op varieert en waar je hier niemand mee zal overtuigen.”

    Het gaat niet over de huidige stand van de klimaatwetenschap, het gaat om de stand van de klimaatwetenschap over (pakweg) 50 of 100 jaar en of de prognoses/voorspellingen/.. van NU op basis van Bayesiaanse statistiek dan (ongeveer) juist blijken te zijn.

    Met mijn beperkte zoekmogelijkheden heb ik geen voorbeelden gevonden van succesvolle voorspellingen/prognoses op basis van Bayesiaanse statistiek die betrekking hebben op termijnen van 50 of 100 jaar.

  31. Beste Boels,

    Nee, de projecties worden uiteraard gemaakt op basis van de huidige stand van de klimaatwetenschap. En projecties zijn kansverdelingen: zo valt de klimaatgevoeligheid (ECS) met 90% waarschijnlijkheid binnen de 1,5 – 4,5 °C per verdubbeling CO2, wat betekent dat er 5% kans is op een lagere uitkomst en 5% kans op een hogere uitkomst.

    De kansverdeling is helaas geen normaalverdeling en dus niet helemaal symmetrisch: de ‘long tail’ aan de bovenzijde loopt verder door.

    Bedenk overigens dat je de ECS pas op de langere termijn waar kan nemen: wanneer het klimaat een nieuwe evenwichtstoestand benadert. Op de kortere termijn van ca. 70 jaar nemen we min-of-meer de Transient Climate Response waar.

    Het managen van risico’s – want dáár gaat het over – betreft echter het minimaliseren van de kans op de ernstigste uitkomsten, dus NIET op basis van de meest waarschijnlijke uitkomst (het midden van de kansverdeling). Lees in het nieuwe blogstuk van Hans Custers en Pieter Zijlstra wat prof. Kerry Emanuel en Richard Alley daarover zeggen.

    Overgezet naar het klimaatbeleid (evident: nu praten we op wereldschaal) wordt de vraag dus: “hoe groot is de klimaatverandering die met minder dan 1% (of 0,01 %) kans zal worden overschreden in [bijvoorbeeld] het jaar 2100?” Dat zijn scenario’s aan het BOVENeinde van de IPCC onzekerheden. Volgens onze aloude Nederlandse denkwijze is DAT het mogelijke gevaar waartegen je je – door beleid – moet verzekeren.

  32. @Bob Brand:
    De kernvraag is (voor mij): welke waarde gehecht kan worden aan de voorspellingen/prognoses en heeft de gebruikte methode op basis van Bayesiaanse statistiek zich eerder bewezen over een periode van meerdere decaden.
    Pas dan kan er (naar mijn mening) zinnig gesproken worden over het al dan niet afdekken van risico’s.

  33. Beste Boels,

    Wat bedoel je exact met “op basis van de Bayesiaanse statistiek“? Leg dat eens mathematisch stap-voor-stap uit.

    Voor zover mij bekend kan je namelijk niet iets “bewijzen” met “Bayesiaanse statistiek”.

  34. @Bob Brand:
    Draai je er nu omheen of kom ik niet duidelijk over?😉
    Ik kan het niet beter verwoorden dan zo:
    Zijn er voorspellingen/prognoses op basis van bayesiaanse statistiek die gepubliceerd zijn rond 1900 of 1950 waarvan is gebleken dat die voorspellingen/prognoses juist of ongeveer juist waren?

    Als die er overtuigend op exact-wetenschappelijk gebied zijn is wat mij betreft de discussie over.

  35. Beste Boels,

    Wat is een voorspelling “op basis van Bayesiaanse statistiek“?

    Als je die vraag niet eens weet te beantwoorden, dan zijn je opmerkingen zonder enige betekenis. Die opmerkingen bestaan tot dusver uit het kopiëren van woordjes waarvan je de betekenis blijkbaar niet kent.

    Elke exactheid en wetenschappelijkheid ontbreekt tot dusver aan je opmerkingen.

  36. @Bob Brand:
    Het is overduidelijk: de academische wereld is het zat😉

  37. Beste Boels,

    Het gezeur van figuren die niet eens weten wat een voorspelling “op basis van Bayesiaanse statistiek“ betekent en dan daarnaar gaan vragen? Ja, dat kan lineaal rectaal in de prullenbak, zelfs in de gemeente Juinen:


    🙂

  38. @Bob Brand:
    Het maakt in feite niet uit of de “academische wereld het zat is”,
    het gaat er om of de “academische wereld” de niet-academische wereld kan overtuigen.
    Zolang in doorsnee de mening heerst dat “de academische wereld” niet eens een tiendaagse weers-, laat staan een seizoensverwachting waar kan maken is er de nodige overtuigingskracht nodig om te laten inzien dat er binnen 50 of 100 jaar zich een ramp gaat voltrekken.
    Lichtpuntje is wel dat jij daar goed mee bezig bent🙂

  39. Beste Boels,

    het gaat er om of de “academische wereld” de niet-academische wereld kan overtuigen …

    Dat is allang gebeurd, het wachten is op een meer effectief beleid dat ook internationaal door verdragen gesteund wordt:

    http://sargasso.nl/verrassing-klimaatsceptici-maken-alarmerend-rapport/#comment-855477

  40. Nog een voorbeeld.

    Two editors resign because the publisher did not defend science against climate “sceptics”:
    Ugo Bardi, Professor of physical chemistry
    Björn Brembs, Professor of Neurogenetics

    Nu het bedrijfsleven (tijdschrift) nog.

    [Reactie heeft een tijdje in het spamfilter gezeten. Sorry, Victor – HC]

  41. Hans Custers

    @ Victor,

    Wat me vooral opvalt is hoe fanatiek die hele meute boze mannen op de blogs van Ugo Bardi en Björn Brembs duikt. Ik weet nog niet helemaal wat ik daar van moet vinden: is het treurig, beangstigend of vooral komisch. Of alle drie een beetje?

  42. Op z’n minst treurig. En morgen schreeuwen ze weer dom gezwets over VRIJHEID van meningsuiting.

    Van Europa uit ook komisch. Boze mannen die niet willen dat hun domme publieke commentaren gedrukt worden. Hadden ze wellicht beter op moeten passen wat ze schrijven.

    Als ik in America zou wonen ook bedreigend.

  43. Een nogal komisch effect is dat allerlei types die zich achter hun schuilnaampje (hun pseudoniem) verschuilen zich vervolgens gaan gedragen alsof die schuilnaam nu beledigd is…

    In de meeste gevallen staan degenen die een bepaalde ‘conspiracist ideation‘ uitspraak gedaan hebben niet met schuilnaam en al vermeld in de publicatie van Lewandowsky. Welnee, je moet al googelend op zoek naar wie (dus wélk pseudoniem) de betreffende domme uitlating geplaatst heeft – en nog publiekelijk ook, natuurlijk.

    Pas na al dat gegoogel vindt je dan bijvoorbeeld een gebruiker onder de naam ‘Foxgoose’.

    Echter, kan de anonieme gebruiker ‘Foxgoose’ claimen dat hij daardoor schade ondervindt? Hooguit en enigszins hypothetisch zou de reputatie van zijn schuilnaampje daaronder leiden — maar bij zijn verzekeraar, werk, kennissen etc. staat die persoon natuurlijk niet als ‘Foxgoose’ bekend.

    Wat krijgen we straks?

    Meneer de rechter, X heeft de uitlatingen van mijn sockpuppet ‘The Great OkkiePokkie’ in een twijfelachtig daglicht gesteld! Dat kan toch niet waar zijn!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s