Tagarchief: Niek Sandmann

Medialogica – Klimaat van Verwarring

Medialogica onderzoekt hoe feiten het verliezen van emotie met klimaatverwarring tot gevolg.

Naar wie moet het publiek luisteren? Welke belangen spelen mee? En door wie wordt de publieke opinie beïnvloed?

Afgelopen zondagavond ging Medialogica over het publieke klimaatdebat en hoe politici en media over de wetenschap communiceren. Ik kom ook een paar keer voorbij als één van de geïnterviewden. De aflevering ‘Klimaat van Verwarring’ valt hier terug te zien.

De dynamiek van het debat werd heel helder uitgelegd door Jan Paul van Soest:

  • Het afwijzen van de klimaatwetenschap gebeurt vooral uit onvrede met het voorgestelde klimaatbeleid. (‘solution aversion’)
  • Het uitvergroten van anti-wetenschappelijke meningen in de media zorgt voor verwarring.

Centraal stond het zg klimaatmanifest dat o.a. via de Telegraaf en RTL Nieuws verspreid werd. Hierin kwam een aantal emeriti hoogleraren aan het woord die, niet gehinderd door enige kennis van zaken, een “catastrofe van armoede, kou en honger” voorspelden als gevolg van de voorgestelde klimaatwet. Over alarmisme gesproken.  Zelfs Marcel Crok, die in de reportage ook uitgebreid aan het woord kwam, vond dit wel wat overdreven. Dat hun argumenten tegen de klimaatwetenschappelijke conclusies totaal geen hout snijden is hier al eerder aan de orde geweest (hier, hier, hier).

Harm Taselaar, hoofdredacteur van het RTL Nieuws, gaf toe dat ze fouten hadden gemaakt in hun reportage over dit klimaatmanifest. Dat valt te prijzen. Maar het was dan ook wel tenenkrommend wat in die nieuwsuitzending werd beweerd door de voice-over. Alsof de wetenschap er nog niet over uit is wat de oorzaak is van de huidige opwarming.

Ons blog kwam letterlijk in beeld, terwijl ik vertelde waarom ik 10 jaar geleden ben begonnen met bloggen. Een aanleiding was dat ik merkte dat kennissen vaak op het verkeerde been werden gezet door een snelle speurtocht op internet. Er is heel veel misinformatie, en het is als leek heel lastig om te doorzien wie je wat maar op de mouw probeert te spelden en wie echt weet waar die het over heeft.

Bovendien is internet is een walhalla om argumenten te vinden die je vooropgestelde mening ondersteunen. Dat werd prachtig geïllustreerd door Niek Sandmann, de geldschieter van een nieuwe klimaatskeptische denktank, Climate Intelligence, waarin bovengenoemde emeriti hoogleraren en Marcel Crok zich hebben verenigd. Sandmann wilde graag antwoord op bepaalde klimaatvragen. Maar in plaats van bij de wetenschap te rade te gaan (waar antwoorden op zijn vragen vrij eenvoudig te vinden zijn) ging hij een beetje googelen en raakte in de ban van pseudoskeptische geluiden.

Marcel Crok werd o.a. bevraagd over zijn rol als klimaatadviseur van Baudet. Wat vindt hij ervan dat Baudet klimaatverandering een ‘hoax’ (bedrog) noemt? “Dat soort termen zou ik zelf nooit willen gebruiken”, zegt Crok. Dat is wel heel zachtjes uitgedrukt voor zo’n bizarre bewering, zeker in vergelijking met zijn felle kritiek op de wetenschap en op wetenschappelijke instituten zoals het KNMI. En nee, Marcel zou Baudet op dergelijke dingen niet aanspreken.

De hoofdredacteur van NU.nl, Gert-Jaap Hoekman, werd gevraagd over hun nieuwe beleid om het ontkennen van anthropogene klimaatverandering niet langer toe te staan in ‘nujij’ commentaren.

Heleen de Coninck werd als hoofdauteur van het recente 1,5 graden rapport van het IPCC bevraagd over het IPCC process. Interessant was het voorbeeld dat het Amerikaanse State Department exact hetzelfde commentaar had ingediend op een draft versie van het rapport als olieconcern Chevron. Dat verraste Jan Paul van Soest niets: “niet alleen laat de regering zich adviseren door een oliemaatschappij; de oliemaatschappijen zitten in het kabinet.”

Stijn Warmenhoven kwam aan het woord als één van de organisatoren van de Nederlandse klimaatstakers. Hier was ook weer een bruggetje naar Marcel Crok. Die had namelijk een complottheorie geretweet waarin beweerd werd dat de klimaatstakers door ‘Brussel’ zouden worden aangestuurd. Daar kon Stijn natuurlijk hartelijk om lachen. Marcel heeft die tweet inmiddels verwijderd, maar mede via hem is dit broodje-aap verhaal wel een stuk verder verspreid. Hij gaf schoorvoetend toe dat hij dit bericht wel plausibel vond, maar het niet had gechecked alvorens het verder te verspreiden. Dat hij een dergelijke complottheorie geloofwaardig vond is wel tekenend.

 

Advertenties

Climate Intelligence

Vastgoedmagnaat Niek Sandmann wil een stichting oprichten om onafhankelijke klimaatstudies te financieren, bericht De Telegraaf. De naam van die stichting wordt Climate Intelligence.

Nu is er geen enkele reden om aan te nemen dat het overgrote deel van het klimaatonderzoek van de afgelopen twee eeuwen niet onafhankelijk zou zijn. Voor de regelmatig terugkerende insinuaties van het tegendeel, afkomstig van mensen die de wetenschappelijke conclusies niet kunnen of willen accepteren, is geen enkel bewijs. Maar extra onderzoek, of een extra toetsing van de bestaande kennis, kan natuurlijk nooit kwaad. Zolang het tenminste volgens de wetenschappelijke methode gebeurt. Berkeley Earth is een goed voorbeeld van hoe dat kan. Berkeley Earth werd in 2010 opgericht door Richard en Elizabeth Muller, omdat ze hun twijfels hadden over de juistheid of de accuraatheid van datasets over de mondiale temperatuur van instituten als NASA, NOAA, Hadley en JMA. Ze besloten daarom om hun eigen versie van zo’n dataset te ontwikkelen. Ze zochten en vonden financiering voor hun onderzoek, zetten een team op en gingen aan de slag. Binnen enkele jaren volgde het resultaat: een bevestiging van de opwarming die ook bleek uit de gegevens van anderen. Hun scepsis leverde dus een echte bijdrage aan de wetenschap op: een dataset die onafhankelijk van andere datasets een beeld geeft van de ontwikkeling van de mondiale temperatuur. En Richard Muller herzag zijn mening.

Tegenover Berkeley Earth staan de nodige voorbeelden van hoe het niet moet. Er zijn in het verleden nogal wat pogingen ondernomen om de bekende en eindeloos vaak weerlegde pseudosceptische retoriek te vermommen als serieuze wetenschap. Enkele opmerkingen van mede-oprichter Guus Berkhout van de nieuwe stichting wekken het bange vermoeden dat het die kant op gaat. Zo blijkt de eerste studie te gaan over “misleiding rond hittegolven”. Dat werkt wel heel sterk de indruk dat al bij voorbaat vaststaat wat de conclusie van die studie zou moeten zijn. En als er direct al van misleiding wordt gesproken lijkt het meer de bedoeling om de mainstream klimaatwetenschap verdacht te maken, dan om iets toe te voegen aan de bestaande kennis. Lees verder