Judith Curry in De Telegraaf: aantoonbare onwaarheden en drogredenen van een ex-wetenschapper

Judith Curry wordt vaak genoemd als één van de (weinige) klimaatwetenschappers die zich distantieert van de wetenschappelijke consensus over de menselijke invloed op het klimaat. In een interview in De Telegraaf laat ze zien dat ze zich eigenlijk ergens anders van distantieert: van de wetenschap. Ze doet verschillende beweringen die op zijn minst erg onzorgvuldig zijn, en verschillende keren zelfs aantoonbaar onjuist. Van iemand die zelf als klimaatwetenschapper heeft gewerkt zou je toch aan mogen nemen dat ze weet hoe de vork in de steel zit. Door de plank meermaals zo mis te slaan maakt ze zichzelf ongeloofwaardig als wetenschapper. Ze laat zich kennen als iemand die de wetenschap heeft ingeruild voor holle retoriek en politiek activisme of lobbyisme. Dat mag natuurlijk, maar het zou wel netjes zijn als ze daar open kaart over zou spelen. Dat doet ze absoluut niet.

Dat Curry niet bepaald de wetenschappelijke nuance opzoekt als het over onzekerheden gaat hadden we eerder al geconstateerd. Het is een frame dat prima werkt; Telegraaf-journalist Edwin Timmer gaat er gewillig in mee. Hij meent dat Curry een “gevaarlijke rebel” is omdat ze “ook benoemt wat we niet weten”. Wie wel eens een IPCC-rapport van dichtbij heeft gezien weet hoe het werkelijk zit: het wemelt er van opmerkingen over en analyses van onzekerheden en leemtes in kennis. Die er nu eenmaal altijd zijn: nieuwe kennis roept altijd ook weer nieuwe vragen op. De wereld heeft Judith Curry helemaal niet nodig om te wijzen op wat er nog niet bekend is, dat doet de klimaatwetenschap zelf uitstekend. De onzekerheid wordt dus al meegewogen in alle analyses en doet niet af aan de conclusie dat de mens op dit moment de dominante factor is in het klimaat. Curry winkelt uiterst selectief in de onzekerheid: ze ziet alleen mogelijke meevallers en vergroot die nog eens uit en de mogelijke tegenvallers laat ze onbenoemd. Of ze verdraait onzekerheid tot onwetendheid. Het heeft allemaal niks met wetenschap te maken, het is holle retoriek.

Een goed voorbeeld van die retoriek is wat Curry zegt over het bekende attributie-statement van het IPCC: de menselijke bijdrage aan de opwarming sinds midden vorige eeuw is zo goed als zeker meer dan 50%. Die 50% is dus de ondergrens. Curry doet net alsof dit zou impliceren dat er zeker ook natuurlijke opwarming is, en dat die even goed 1% als 50% van het totaal zou kunnen zijn. De realiteit: volgens het IPCC is de meest waarschijnlijke menselijke bijdrage iets meer dan 100% – natuurlijke factoren hebben vermoedelijk de opwarming wat afgeremd – en de bovengrens ligt daar nog een flink eind boven. Een klimaatwetenschapper zou dit moeten weten; bovendien is het Curry al meermaals uitgelegd. Ze weet dus ook dat ze een onvolledig, en daarmee misleidend, beeld geeft van wat de wetenschap werkelijk zegt. Of zou ze werkelijk niet kunnen begrijpen dat natuurlijke factoren een afkoelend effect kunnen hebben in een opwarmend klimaat?

Curry zou nergens afwijken van de bevindingen van het IPCC, beweert De Telegraaf. Dat doet ze wel degelijk. In het speciale rapport over de opwarming van 1,5 °C concludeerde het IPCC vorig jaar dat de door mensen veroorzaakte opwarming sinds de industriële revolutie ongeveer gelijk is (met een marge van ca. 20%) aan de waargenomen opwarming. Oftewel: de opwarming van de aarde na 1850 is waarschijnlijk volledig door de mens veroorzaakt. Dat is heel wat anders dan de bewering van Curry dat de relatieve invloed van mens en natuur niet bekend zouden zijn.

Curry beweert dat klimaatmodellen “de belangrijkste natuurlijke factoren” voor de 21e eeuw zouden negeren. Dat is een regelrechte leugen. Klimaatwetenschappers zijn niet gek. Natuurlijk nemen ze natuurlijke factoren mee. De enige manier om te kunnen constateren dat de menselijke invloed dominant is, is immers door die te vergelijken met de andere factoren. Alle bekende factoren worden gewoon meegenomen in modelsimulaties. Maar misschien bedoelt Curry te zeggen dat niet alles te voorspellen is. Dat klopt: het is niet bekend wanneer de zon in de toekomst meer of minder actief zal zijn, of wanneer er waar een vulkaan uit zal barsten. De klimaatwetenschap pretendeert ook helemaal niet om dat te kunnen voorspellen. Zoals de wetenschap ook niet pretendeert de toekomstige broeikasgasemissies te kunnen voorspellen. Daarom worden er verschillende scenario’s doorgerekend. Niet alleen emissie-scenario’s: er zijn ook onderzoeken die zich richten op zonnescenario’s. De afbeelding hieronder, gebaseerd op Feulner en Rahmstorf (2010), geeft het klimaateffect van een combinatie van enkele zonne- en emissiescenario’s. Als Curry het publiek zou willen informeren over hoe wetenschap werkt, zou ze proberen het verschil tussen scenariostudies en toekomstvoorspellingen goed uit te leggen en zou ze duidelijk maken dat wetenschap geen glazen bol is die absolute zekerheid over de toekomst kan geven. Dat zou goede wetenschapscommunicatie zijn. Ongenuanceerd roepen dat natuurlijke factoren worden genegeerd is dat zeer zeker niet.

Het effect van een nieuw Grand Mininum in de 21e eeuw op de mondiale temperatuur voor enkele IPCC AR4 scenario’s. Naar fig. 2 uit Feulner & Rahmstorf 2010.

Het IPCC negeert natuurlijke factoren absoluut niet. Zie bijvoorbeeld dit citaat over een mogelijke lange periode met een lage zonne-activiteit (IPCC AR5, WG1, paragraaf 11.3.6.2):

Nevertheless, if there is such a reduction in solar activity, there is high confidence that the variations in TSI RF will be much smaller than the projected increased forcing due to GHGs .

Een volgende onwaarheid is de bewering dat klimaatmodellen langjarige klimaatschommelingen (de interne variabiliteit) zouden veronachtzamen. Die schommelingen worden wel degelijk meegenomen. Alleen: het zijn schommelingen. En schommelingen gaan heen en weer. Op lange termijn dragen ze simpelweg niet bij aan de opwarming: dat kan niet volgens de wet van behoud van energie. Interne schommelingen in het klimaatsysteem genereren geen energie die voor opwarming op lange termijn kunnen zorgen. Recent onderzoek laat dan ook zien dat het effect ervan op de opwarming sinds de industriële revolutie klein is.

Ook onjuist – en een belediging van haar voormalige vakgenoten – is de suggestie dat klimaatwetenschappers blind hun modellen zouden volgen. Het tegendeel is het geval. Artikelen over modelstudies gaan altijd ook in op de modelonzekerheden en veel onderzoeken zoomen juist in op de verschillen tussen modellen en waarnemingen.

Het frame dat met al die onwaarheden en drogredenen wordt gecreëerd: de mainstream klimaatwetenschap staart zich blind op de menselijke invloed en laat natuurlijke factoren buiten beschouwing. Ook in dat frame wil Edwin Timmer best meegaan. Want in zijn intro presenteert hij Curry als een “ketter” in de klimaatwetenschap die op een “blinde vlek voor natuurlijke processen” zou wijzen. Wie zich wat in de materie verdiept komt al snel tot de conclusie dat die blinde vlek helemaal niet bestaat in de wetenschap. Dat dat zelfs onmogelijk het geval kan zijn. De enige manier om de werking van het klimaatsysteem en de menselijke invloed daarop te begrijpen is door alle relevante factoren op een consequente en consistente manier mee te nemen. De suggestie dat het mogelijk zou zijn één factor uit dat geheel te isoleren en de rest simpelweg te negeren is een versimpeling die niets te maken heeft met wat er werkelijk in de wetenschap gebeurt.

Een kort intermezzo. In de vragen van Timmer zijn zo hier en daar ook wat slordigheden geslopen. Ik pik er twee uit over klimaatmodellen:

  • Hij heeft het over IPCC-klimaatmodellen. Het IPCC heeft geen klimaatmodellen en bemoeit zich op geen enkele manier met de ontwikkeling ervan. Er bestaan tientallen modellen in de wereld, die ontwikkeld zijn door allerlei wetenschappelijke instituten. Grotendeels onafhankelijk van elkaar, als zullen ontwikkelaar natuurlijk ook wel ideeën van elkaar overnemen. Zo werkt wetenschap nu eenmaal: iedereen leert van elkaar. Dit lijkt misschien een futiliteit, maar dat “IPCC-modellen” suggereert dat er op één of ander manier een aansturing van bovenaf zou zijn bij de ontwikkeling van modellen (of van klimaatwetenschap in brede zin). Daarvan is absoluut geen sprake.
  • Hij zegt dat Jan Rotmans een van de eersten was die een klimaatmodel ontwikkelde. Rotmans ontwikkelde in de jaren ‘80 het IMAGE model, een multidisciplinair model, waarin het klimaat werd gecombineerd met kennis over bijvoorbeeld economie en ecologie. Dat is iets heel anders dan de klimaatmodellen waar het hier over gaat: modellen die de fysica van het klimaatsysteem doorrekenen. De ontwikkeling van die modellen begon al in de jaren ‘50. De in maart van dit jaar overleden Norman Philips wordt beschouwd als grondlegger van deze GCM’s (General Cirulation Models).

Terug naar Curry. Over Antarctica beweert ze dat het smelten van de ijskap waarschijnlijk het gevolg is van geologische processen en dat CO2 er niets mee te maken zou hebben. Dat is pure fantasie, die helemaal niets meer te maken heeft met wat de wetenschap erover zegt. Er is geen enkele aanwijzing van een geologische verandering bij Antarctica waardoor het ijs daar plotseling zou gaan smelten. (Zoals overal in het klimaat kunnen er wel schommelingen zijn op korte termijn, maar die verklaren de langetermijntrend niet.) Ook de bewering van Curry dat Antarctica niet opwarmt is onwaar. Er zijn wel degelijk aanwijzingen voor een sterke opwarming van zowel het oppervlak als de oceaan bij de snel smeltende gletsjers van West-Antarctica.

En dan wordt de 10 jaar oude koe van de computer-kraak bij de Climatic Research Unit van de universiteit van East-Anglia maar weer eens uit de sloot gehaald. Het verhaal is bekend: duizenden gestolen mails, een handjevol uit hun context gehaalde resultaten, en diverse onderzoeken die geen van allen aanwijzingen vonden van wetenschappelijk wangedrag. Wat wel werd bewezen: klimaatwetenschappers zijn hele gewone mensen, die wel eens kwaad worden op degenen die stelselmatig proberen hen of hun vakgebied in diskrediet te brengen. En als dat naar buiten komt, wordt dat weer in de campagne tegen de wetenschap gebruikt. Ook door Curry. Die het een fijne aanleiding vindt om wat beledigende clichés uit de kast te halen: haar voormalige vakgenoten zijn godsdienstfanaten en zeloten. Het bekende gezegde over de splinter in de oog van de ander en de balk in het eigen oog lijkt hier weer eens van toepassing.

Curry krijgt veel kritiek over zich heen vanuit de klimaatwetenschap. Maar dat roept ze helemaal zelf over zich af. Het interview in De Telegraaf bevestigt nog eens dat ze er zelf voor kiest om haar wetenschappelijke geloofwaardigheid te grabbel te gooien. Anders dan in het artikel wordt beweerd verdraait ze de conclusies van de klimaatwetenschap of wijst ze die zelfs helemaal af zonder daar valide argumenten voor te hebben.

23 Reacties op “Judith Curry in De Telegraaf: aantoonbare onwaarheden en drogredenen van een ex-wetenschapper

  1. Judith Curry is veel gevraagd voor hoorzittingen voor het Amerikaanse Congres en de Senaat. Haar kwaliteiten op het gebied van wetenschap en het klimaat worden breed erkend.

  2. Bob Brand

    Beste Wim R,

    Judith Curry is veel gevraagd door DE REPUBLIKEINEN, teneinde in het Congres het klimaatbeleid te vertragen of ter discussie te stellen. Dát is de reden dat zij, door die bepaalde groep, “veel gevraagd” was.

    Zo hebben we in een eerder blogstuk al eens Curry’s beweringen in een hoorzitting van de Senaat besproken, over de ‘satellite datasets’. Haar beweringen daar waren wetenschappelijk NIET gefundeerd… en in tegenspraak met de échte experts op het gebied van satellietwaarnemingen, zoals Carl Mears van RSS:

    https://klimaatverandering.wordpress.com/2016/01/21/satellieten-oppervlaktetemperatuur-en-opwarming/

  3. Maar draagt de wetenschap zelf ook niet bij aan twijfel door iedere keer te roepen dat “”The Science settled is”” en dan weer aankomen met onvermijdelijke onzekerheden. Men vraagt wel heel veel van de politiek en burgers als men allerlei maatregelen eist liever vandaag dan morgen en vervolgens toegeeft dat er wel heel veel onzekerheid bestaat.

  4. Raymond, volgens mij gaan de onzekerheden niet over waar de science settled is.

  5. Martijn Hoogerwerf

    @Raymond
    ‘Roept’ de wetenschap dat dan en komen ze dan pas aan met onzekerheden zoals je stelt? Volgens mij geeft de wetenschap de huidige bevindingen weer met daarbij de onzekerheden in de rapportages. Het IPCC maakt een aardige samenvatting van de bevindingen, onzekerheden en mogelijke consequenties van die bevindingen.

    Dat bepaalde consequenties niet bepaald prettig zijn voor bijvoorbeeld onze infrastructuur, leefomgeving, etc. dat is niet van vandaag of gisteren. Dat er zo laat actie wordt ondernomen op bevindingen die al tientallen jaren bekend zijn bij beleidsmakers zorgt er nu voor dat het ‘heel veel’ (jouw woorden) van de politiek en burgers eist .

    Het gaat in het blogstuk trouwens om het artikel van de Telegraaf met daarin de uitspraken van Judith Curry. Heb je hier iets aan toe te voegen of op te merken?

  6. G.J. Smeets

    @Raymond Horstman,
    in twee zinnen heb je drie blunders gepropt. Om te beginnen eist de klimatologie geen maatregelen, zoals je zegt, ze onderzoekt en informeert politiek en burger over klimatologische kennis. Daarnaast worden klimatologische onzekerheden niet toegegeven, zoals je suggestief stelt, maar worden die onzekerheden keurig en gedetailleerd opgenomen in de info voor politiek en burger. En bovendien roept de klimatologie niet “the science is settled”, ze zegt wel dat de snelle opwarming door menselijk fossiel stookgedrag komt.

  7. Hans Custers

    Ter info, de reactie van Remko was in strijd met onze huisregels en is daarom verwijderd.

  8. Bob Brand

    Beste Raymond Horstman,

    Wat een onzin: “Maar draagt de wetenschap zelf ook niet bij aan twijfel door iedere keer te roepen dat “”The Science settled is”” en dan weer aankomen met onvermijdelijke onzekerheden.

    Wetenschappers zullen niet beweren dat WELKE WETENSCHAP DAN OOK ‘settled’ is, want de kern van alle empirische wetenschap is dat het nooit 100% zeker is en nooit zeker kan zijn. Dat geldt voor de Newtoniaanse mechanica, de chemie, de thermodynamica, de algemene relativiteitstheorie en ga maar door, dus ook voor de klimaatwetenschap.

    Onzekerheden worden niet “toegegeven” maar expliciet gekwantificeerd in een wetenschappelijke uitspraak. De Newtoniaanse gravitatieconstante is bijv.:

    G = 6.67408 +/- 0.00046 x 10^11 m³/kg/s²

    Verder merkte Richard Tol ooit eens heel terecht op: “uncertainty is not your friend”, jegens klimaatsceptici en met betrekking tot maatschappelijke besluitvorming in het algemeen. Grotere +/- onzekerheidsmarges betekenen namelijk een groter risico.

  9. Mooi artikel, ik zag ook nog een interview van haar op youtube verschijnen met dezelfde strekking. Ben wel benieuwd waarom ze dit doet.

  10. Waarom is Curry als wetenschapster zo geworden?

  11. I.R. Brouwer-de Boer

    Zoals altijd: Follow the money. Als je daar inzicht in krijgt (waar komt haar inkomen vandaan, wie financiert haar?) weet je ook waarom zij zo handelt.

  12. Ik denk niet dat hier een financieel motief een rol speelt.

    Waarschijnlijker, naar mijn mening, is dat ze na haar openlijke kritiek mbt Climategate een soort fan-base ontwikkelde, en zich daar door gesteund voelde.

    Nu was Curry niet iemand die in de marge werkte, maar ik had wel het idee dat ze niet de eerste persoon was waaraan werd gedacht als er iemand moest worden uitgenodigd voor een plenary lecture of voor een samenwerking of voor een Editorial Board.

    En nu opeens was ze in de spotlight! Er werd naar haar geluisterd op een breed forum.

    Dit soort plotselinge “beroemdheid” kan veel doen met iemand, vooral als je zelf vindt dat je zo belangrijk en goed werk doet, maar je niet gewaardeerd voelt door je eigen beroepsgroep.

    Mijn €0,02

  13. G.J. Smeets

    De vraag luidde: “Waarom is Curry als wetenschapster zo geworden?”
    Een antwoord luidde: “Follow the money.”
    Een antwoord luidde: “Beroemdheid kan veel doen met iemand…”
    Een antwoord kan luiden: “Beide.”

    Het relevante antwoord luidt: “Dat is niet relevant”. Net zo min als het relevant is waarom journalist Edwin Timmer zijn huiswerk niet fatsoenlijk gemaakt heeft (zie blogstuk) of waarom hij bij de Telegraaf werkt.
    Relevant is dat wetenschapscommunicator Judith Curry de Telegraaflezer voorliegt (zie blogstuk) en bedriegt (zie blogstuk) en dat de Telegraaf het laat gebeuren. In het licht van de democratisch besloten energietransitie is het een wandaad, om niet te zeggen een maatschappelijke misdaad.

  14. Bob Brand

    Ik ben het eens met Marco. Het is vermoedelijk eerder een politiek of ‘ideologisch’ motief dat speelt bij Judith Curry + dat zij al decennia door collega’s op ongerijmdheden is gewezen en zich steeds verder heeft ingegraven in reactie daarop.

    Het geeft geen pas om helemaal in de persoonlijke achtergrond van Curry te duiken. Ik heb wel begrepen dat haar partner en haar omgeving vrij uitgesproken libertarisch/republikeins ingesteld zijn. In Scientific American verscheen in 2010 een artikeltje over haar opinies:

    https://www.scientificamerican.com/article/climate-heretic/?redirect=1

    en er staat het e.e.a. samengevat op Sourcewatch:

    https://www.sourcewatch.org/index.php/Judith_Curry

    Haar wetenschappelijk werk is van redelijk, maar niet bijzonder hoog, niveau en is over het algemeen niet ‘in tegenspraak’ met de antropogene klimaatverandering. Er zijn wel enkele papers van haar die nogal eenzijdig slechts één aspect bespreken.

    Wat m.i. meespeelt is dat Judith Curry op haar eigen blog bewierookt werd als een ‘real climate scientist’ die het niet eens is met IPCC etc. Zij laat zich die adoratie graag aanleunen en reageert dan op elk onzinnig idee met “Interesting! Very interesting!”. Daar werd al ’s de draak mee gestoken door Victor Venema, zoals hier:

    https://klimaatverandering.wordpress.com/2014/05/18/klimatologie-is-een-volwassen-wetenschap/

  15. Aad Vermeulen

    @ Marco

    Denk je dat de fanbase van Judith Curry vergelijkbaar is met de fanbase die hier is opgebouwd door Jos Hagelaars, Hans Custers en Bob Brand?
    Ik verwacht van hen ook geen eerste stap richting editorial board, maar ze staan hier nu eindelijk in the spotlights. Met 0,0 wetenschappelijke publicatie weten ze aardig te duiden waar Judith Curry het allemaal mis heeft op wetenschappelijk gebied.
    Maar maak je om haar niet druk. Zij zal haar laatste jaren nog wel haar draai vinden in het wetenschappelijk debat. Ze heeft haar zegje gedaan en zal je verder niet meer lastigvallen.

  16. Hans Custers

    Aad,

    Ik hoop in elk geval niet dat wij hier een fanbase hebben die alles wat wij schrijven kritiekloos voor waar aanneemt. Dat zou ik een beetje eng vinden. Dus is dit wel een goede aanleiding om al die fans (waar ze ook mogen zijn) nog eens te vragen om vooral in de gaten te houden of onze argumentatie logisch in elkaar zit en voldoende onderbouwd is met verwijzingen naar (wetenschappelijke) bronnen. En om het te melden als dat niet zo is.

    Niet dat ik het leuk vind om een fout te erkennen, als ik die maak (dat gebeurt wel eens), maar dat doe ik toch altijd nog liever dan onjuiste informatie verspreiden. Voor zover ik mezelf ken is meewerken aan een blog dat betrouwbare informatie verspreidt ook een betere boost voor mijn ego dan een groep enthousiaste fans die alles wat ik doe geweldig vinden.

  17. Bob Brand

    Beste Aad Vermeulen,

    Denk je dat de fanbase van Judith Curry vergelijkbaar is met de fanbase die hier is opgebouwd …

    Ha! Vermoedelijk hebben we hier nog niet 1/1000ste van de ‘fans’ van Judith Curry, aan het aantal reageerders te zien. Misschien hebben we wel helemaal géén fans! 😁 Eerlijk gezegd spreekt me dat nog het meeste aan. Ik vermoed dat we het zo vaak aan de stok hebben met eenieder hier, die aspiraties zou kunnen vertonen om zich tot ‘fan’ te ontwikkelen… dat het er wel nooit van zal komen dat we over fans beschikken.

    Of zoals aan Groucho Marx wordt toegeschreven: “I wouldn’t want to belong to any club that would have me as a member.” 😉

  18. Aad, ik denk niet dat je me hebt begrepen. Nogmaals een poging.

    Er zijn een heleboel wetenschappers die jarenlang, tientallen jaren lang, hun ding doen, en daarmee één van de velen zijn. Ze komen wel eens bij een conferentie om een presentatie te houden, zitten soms in een Editorial Board hier of daar, en soms, maar minder dan de grote heren en dames, doen ze iets met een brede groep anderen. Niets mis mee. Dat is Curry pre-Climategate.

    Let wel, ik behoor zelf in die grote groep in mijn eigen onderzoeksveld. Heb ik geen probleem mee, alhoewel we allemaal graag die ene grote ontdekking doen die breed wordt erkend.

    Terug naar Curry, en post-Climategate:
    Ze deed iets wat een heleboel aandacht gaf, en waarbij een groep buitenstaanders haar als hun nieuwe held zag. Probeer het je voor te stellen: je bent één van de velen op het ene moment, en voelt je misschien onvoldoende erkent door je collega’s, en opeens ben je de intellectuele grootheid voor een andere groep. Al die aandacht die je nooit kreeg, die is er nu, en hoe! Dan kan het gebeuren dat je je gaat richten op die laatste groep, in plaats van je collega’s. Je gaat de kritiek van je collega’s zien als validatie van wat je zegt, in plaats van een moment voor introspectie. Ze heeft gewoonweg niet het support-netwerk dat haar wijst op haar fouten en naar wie ze dan ook luistert.

    Dat is er wat er naar mijn mening met Curry is gebeurd.

    Ze heeft haar plaats al gevonden in het wetenschappelijk debat: intellectueel zwak, maar ze krijgt de ruimte omdat de buitenwereld haar zo graag wil horen. Het is niet verbazend dat zelfs (mea culpa!) de heren hier zo eenvoudig de problemen met haar argumenten kunnen laten zien. En het is niet verbazend dat zovele anderen dat totaal niet kunnen zien. Ze zegt namelijk iets wat ideologisch gezien welkom is.

  19. Damien vdB

    Zorgelijk dat de Telegraaf zo overduidelijk in deze FUD meegaat. Juist nu moeten we doorpakken op stevig beleid om het ergste te voorkomen. Dit artikel ontkracht de onzin van Curry, maar wordt niet gelezen door het Telegraaf publiek. En zo ontstaat ook hier steeds meer een informatiebubbel waarin onzin zich kan verspreiden en versterken.

  20. @Marco,

    dat lijkt mij een goede verklaring: aandacht en ideologische afsluiting, bubbel.
    Blijft toch vreemd dat ze dan niet meer kritisch is, misschien ook gewoon onkunde? Statistiek bijvoorbeeld is een moeilijk item voor velen, zo staat het voedingskundig onderzoek bol van verkeerde uitspraken, puur omdat ze statistisch niet deugen.

  21. G.J. Smeets

    Hier iets over Marco’s duiding (“surfen op een ideologische fan-base”) van J. Curry’s onttakeling als wetenschapper. Bij uitzondering wordt het een lange lap tekst voor mijn doen.

    Prof. Robert Talisse, politiek filosoof Vanderbilt University, maakt het zeer verhelderende onderscheid tussen a) politieke polarisatie, dat is polarisatie tussen politieke opponenten en b) overtuigingspolarisatie, dat is polarisatie binnen een groep geestverwanten met dezelfde commitment. Over dat laatste gaat het wat betreft de J. Curry-kwestie van Marco : wat gebeurt er binnen een groep geestverwanten? Hier een citaat van prof. Talisse:

    “Belief polarization renders us more extreme, in two sense of the term.  First, when we surround ourselves only with likeminded others, we become inordinately confident in our commitments.  Thus in the course of belief polarization, one who is inclined to believe that climate change is a hoax will become more convinced that it is.  Second, belief polarization also leads us to adopt more extreme beliefs.  For example, when juries are agreed that a punitive award is in order, in the course of their discussion each member comes to favor a more severe punishment. In short, when people get together with likeminded others, each intensifies their level of confidence in a belief that is more extreme than the belief with which they started.”

    Let wel, aldus prof. Talisse, dat de politieke polarisatie tussen opponenten en de overtuigingspolarisatie binnen een groep geestverwanten een positieve feedback-lus vormen. Hier het blogstuk https://blogs.cardiff.ac.uk/openfordebate/2019/05/30/what-polarization-does-to-us/ waar hij e.e.a. toelicht plus de aankondiging van zijn boek over *politieke* depolarisatie.

    Tenslotte een terzijde, maar niet echt: als e.e.a. opgaat voor J. Curry c.s. zou het ook voor haar opponenten zoals ik en andere medelezers en schrijvers alhier 😇 moeten opgaan. Die indruk heb ik echter niet. Het gaat hier, zoals het hoort, om info over wetenschappelijk feitenmateriaal waarbij onjuiste info en drogredeneringen principieel tabu zijn en in praxis loud&clear worden benoemd en weersproken. Zowel in de blogstukken als in de discussiedraadjes eronder.

  22. Goff,
    het is mij niet duidelijk of je die overtuigingspolarisatie plaatst in het pre- of post-climate-gate van Curry. Mij ging het om die overgang.

    Trouwens, je hebt niet de indruk dat in dit blog de overtuigingspolarisatie een rol speelt. Maar wat is er met die reactanten gebeurd, die de mantel zijn uitgeveegd en die niet meer reageren, of die wel reageren, maar foute standpunten blijven aandragen? Do you know it?

  23. G.J. Smeets

    Frank,
    ik ken de biografie van J.Curry als publicerend academische wetenschapper en vrije intellectueel onvoldoende om er een ‘overgang’ in aan te wijzen. Me lijkt overigens, afgaande op boven besproken interview met haar, dat er bij Curry geen sprake is post-C.G.

    Verder: de overtuigingspolarisatie binnen een groep geestverwanten waar Robert Talisse op doelt is uiteraard een sluipend en/of gradueel en enkel achteraf constateerbaar sociaal fenomeen. Met – nota bene – een positieve feedback lus met politieke/ideologische opponenten. Anders gezegd, op het schild getild worden door geestverwanten en je meten met de opponenten zijn volgens Talisse structureel gekoppeld. Surfen op golven van beroemdheid is in die benadering derhalve niet voldoende om te verklaren dat iemand ooit extremer is geworden in een bepaalde overtuiging.

    Je laatste vraag over niet-meer-reageerders of persistente (wetenschappelijke) des-informatieverschaffers alhier kun je zelf beantwoorden: ze reageren niet meer c.q. ze blijven defecte info herhalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s